ساختار ترانه و ساختارگرایی و ساختارگریزی (قادری سازی) در ترانه
ساختار یک ترانه بر سه پایه استوار است: 1) آهنگ (ضربان، ضربآهنگ، گام) 2) واژه 3) قرینه سازی در یک ترانه " ساختارگرا " نغمه ساز نخست چهارچوبی که آواها در آن جای میگیرند را برمیگزیند که روی هم میتوان آن را آهنگ نغمه نامید. برای نمونه با ضربان 50 ضربه در دقیقه، ضربآهنگ 8/6 ، و گام C بزرگ. این ساختار از نخست تا پایان برجا بوده و دگرگون نمیشود. باز برای نمونه نغمه ساز ناگهان در میانه ساخت نغمه بر آن نمیشود تا ضربان آهنگ را افزایش دهد یا ضربآهنگ را به 4/2 دگرگون کند یا در کش و قوس میانه گام موسیقیایی نغمه را به G کوچک بکشاند. از آن رو، ترانه سرا با هماهنگی بایسته با نغمه ساز واژه های ترانه را چنان برمیگزیند که تک تک هجا ها در دل آواها ( notes ) بنشیند. در نبود این ناهماهنگی یا نغمه ساز باید تلاش کند آواها را به "قالب" واژه ها دربیاورد که به " تاب برداشتن " آواها می انجامد و نغمه از ساختار نخستین خود بیرون میرود، و یا وارونه آن ترانه سرا تلاش میکند تا واژه ها را به زور در قالب آواها جای دهد که به تاب برداشتن واژه ها و یا گزینش نادرست واژه ها می انجامد. ...