ترانه "همزاد" در داوری بین دو سدا! (با سدای رامش و گوگوش)

 

ترانه سُرا: اردلان سرفراز

نغمه پرداز: حسن شماعی زاده (همراه با هم آوایی با گوگوش)

ترانه پرداز: وارووژان

ساخت و پخش: 1352

{اکنوون با برابر نهادن خوانش این دو خواننده از یک ترانه، و توانایی های آنان از دیدگاه: . 1. توان سدا Vocal Intensity ، 2. توانایی فراز و فروود به هنگام سدا 3. گُستره آوایی Vocal Range ، 4. بازی (داشتن الگووی از پیش ریخته شده برای درگیر کردن احساس شنونده در ساخت نمایشی داستان ترانه) Vocal Acting ، 5. گوویش دُرست و آشکار واژه ها ، 6. تحریر ها (یا چهچه) Melisma? و همچنین لرزش تارهای سدا در آواهای کشیده Vibration . 5. درست یا نادرست خواندن آواهای نغمه نوشت (فالش یا ژوست) 6. برخاست و فروود پیوسته در آغاز و پایان هر بند از ترانه نوشت در بستر موسیقی زمینه Fade In و Fade Out 7. و مانند اینها، مجال داوری درست بین توانایی های این دو سدا فراهم میشود.

نغمه نوشت چندرسانه ای این ترانه را میتوانید از اینجا دریافت کنید:}

https://www.youtube.com/watch?v=Co4co9TuGMM

 

اردلان سرفراز: "همزاد" را برای رامش ساختم! میان خوانندگان ، مهربان ترین ، حساس ترین و لوطی ترین خواننده ، رامش است!

هفته نامه زن روز ، ۲۸ مهر ۱۳۵۲ ، گفُتگوو با اردلان سرفراز

-در حال حاضر با کدام آهنگساز کار می کنید؟

س: مدت هاست که فقط با «شماعی زاده» کار می کنم . او آهنگساز بسیار فهیم و با استعدادی است .

-نان که به همدیگر قرض نمی دهید؟

س: نان خیلی هم همه جا ریخته نیست . مطمئن باشید .

-دوست دارید با کدام خواننده کار کنید؟

اردلان سرفراز: سر و کار من بیشتر با آهنگساز است تا خواننده . کار انحصاری هم دوست ندارم بکنم . مدتی فقط برای گوگوش ترانه می ساختم ، اما رفتم سفر و وقتی برگشتم دیدم که گوگوش و شماعی زاده با هم قهر کرده اند .

- چرا ؟

س : نمی دانم.

-بگویید که نمی خواهم یا نمی توانم. سیاستمدارانه جواب ندهید .

س: فکر کنید که این طور است .

(داستان را جای دیگر جناب شماعی زاده اینگونه بازگوو میکنند که یکی از این مجله ها (جوانان) در گفتگوو با گوگوش چیزی می نویسد که خواننده همه کاره هست و نغمه پرداز کاره ای نیست. ایشان هم تلفن را برمیدارد زنگ میزند همه را از دم فحش کش میکند! آنها هم زنگ میزنند از زبان خودشان برای گوگوش داستان را حسابی قال میکنند و اینجوری بود که این گوگوش با جناب شماعی زاده چند ماهی قهر کردند و همین سرچشمه خواندن "ترانه مُرداب" با سدای خود شماعی زاده شد.- ناخدا)

-حالا که با گوگوش کار نمی کنید پس ؟

س: با رامش کار می کنم . شعر ترانه «همزاد» را برایش گفته ام .

-بیشتر دوست داری با گوگوش کار کنی یا با رامش؟

س: این هم از آن سئوال های موذیانه است . گوگوش خیلی خوب می خواند . البته که دوست دارم با او کار کنم . رامش هم خیلی خوب از عهده خواندن ترانه برمی آید ، کار او را هم دوست دارم . خیلی میل دارم گوگوش و شماعی زاده با هم آشتی کنند . برای گوگوش ترانه ساختن همیشه برای من دوست داشتنی بوده است .

برای هر ترانه چقدر می گیرید ؟ مثلا برای «دو پنجره » چقدر گرفتید؟

س: دو هزار تومان ، در شرایطی که به یک شاعر فقط دویست تومان می دهند .

-خواننده این پول را می دهد یا آهنگساز؟

س: بسته به قرارداد است . مثلا میان خوانندگان ، مهربان ترین ، حساس ترین و لوطی ترین خواننده ، رامش است . رامش درد دیگران را خوب می فهمد . برای او گذشتن از مقداری پول اصلا مهم نیست . اما خیلی ها را می شناسم که برای دویست تومان دنیا را زیر و رو می کنند ، در حالی که خودشان برای یک شب شرکت در میهمانی ، ده برابر مزد ترانه سرا پول می گیرند .

 

عشق لالاییِ باروون تو شبهاست

نم نم باروون پشت شیشه هاست

لحظه ی شبنم و برگ گل یاس

لحظه ی رهاییِ پرنده هاست

تو خود عشق ئی که همزاد من ئی

تو سکووت من و فریاد من ئی

تو خود عشق ئی که شوق مووندن ئی

غم تلخ و گُنگ شعرای من ئی

وقتی دنیا درد بی حرفی داره

تویی که فریاد دردهای من ئی

تو خود عشق ئی که همزاد من ئی

تو سکووت من و فریاد من ئی

دستهای تو خورشید رو نشون میدند

چشمهای بسته م رو بیدار میکنند

سدای بال پرنده رو لبهات

تو گوشهام دوباره تکرار میکنند

زندگی وقتی که بیزاری باشه

روز و شبهاش همه تکراری باشه

شاید عشق برای بعضی عاشقها

لحظه بزرگ بیداری باشه

عشق لالاییِ باروون تو شبهاست

نم نم باروون پشت شیشه هاست

لحظه ی عزیز با تو بوودن ئه

آخرین پناه مووندن من ئه

تو خود عشق ئی که همزاد من ئی

تو سکووت من و فریاد من ئی